پایگاه اطلاع رسانی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان خراسان رضوی

به گزارش ایثار واحد خراسان رضوی، شهید «حسن سبحانی» در یکم خرداد ۱۳۳۱ در روستای ایور، در خانواده‌ای متدین و فاضل دیده به جهان گشود و دوران کودکی را در کنار پدر و مادر و در محیط خانواده سپری کرد.

 

وی در هفت‌سالگی، در سال ۱۳۳۸، برای فراگیری علم و دانش راهی دبستان حسینی ایور شد و با پشتکار و تلاش، دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذاشت.

 

در سال ۱۳۴۳ نیز موفق به دریافت مدرک پایان دوره شش‌ساله ابتدایی شد. به دلیل شرایط اقتصادی و توان مالی محدود خانواده، امکان ادامه تحصیل برای او فراهم نشد.

 

ازاین‌رو، در کنار دیگر اعضای خانواده به کارهای کشاورزی و دامپروری پرداخت و در تأمین مخارج خانواده مشارکت داشت و زندگی او در این سال‌ها با کار، تلاش و ساده‌زیستی همراه بود. 

 

شهید «حسن سبحانی» در پنجم فروردین ۱۳۴۹، در ۱۸سالگی ازدواج کرد و زندگی مشترک خود را آغاز کرد.

 

 یک سال بعد، در ۱۹ فروردین ۱۳۵۰، برای انجام خدمت سربازی اعزام شد و دوران خدمت خود را در لشکر ۷۷ مشهد گذراند.

 

 در دوران سربازی، نخستین فرزندش به دنیا آمد. پسر او در اول شهریور ۱۳۵۱ متولد شد و خانواده به دلیل ارادت و عشق به ائمه اطهار(ع)، نام «مرتضی» را برای او برگزیدند.

 

دوران خدمت سربازی در ۱۹ دی ۱۳۵۲ به پایان رسید و شهید «حسن سبحانی» پس از بازگشت به زادگاهش، همراه همسر و فرزندش در خانه‌ای که پدر در اختیار آنان گذاشته بود، زندگی خود را ادامه داد.

 

 او برای تأمین هزینه‌های زندگی به کارهایی همچون دهقانی، زراعت و مدتی نیز چوپانی پرداخت و با تلاش و قناعت، زندگی خانواده‌اش را اداره می‌کرد.

 

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری حضرت امام خمینی(ره)، همچنان به فعالیت‌های کشاورزی و تأمین معاش خانواده مشغول بود.

 

با آغاز جنگ تحمیلی، روحیه انقلابی و احساس مسئولیت او سبب شد در سال ۱۳۶۰ راهی جبهه‌های نبرد شود.

 

 وی در جریان عملیات شکست حصر آبادان بر اثر اصابت ترکش از ناحیه پا مجروح شد.

 

در ۱۶ بهمن ۱۳۶۰ برای ادامه درمان به بیمارستان قائم مشهد منتقل شد و تا ۱۷ اسفند ۱۳۶۱ تحت مراقبت و درمان پزشکان قرار داشت و پس از مرخصی از بیمارستان به زادگاهش بازگشت و مدتی را برای بهبود پای مجروح خود به استراحت و مداوا پرداخت.

 

شهید «حسن سبحانی» پس از بازگشت، تنها به آسایش خود نیندیشید و بار دیگر برای خدمت به مردم و انقلاب احساس مسئولیت کرد، او در همان سال ۱۳۶۱ به بسیج سپاه پاسداران در مرکز بخش ریوش پیوست و در آنجا مشغول خدمت شد.

 

در پایان همان سال، به دلایلی از بسیج استعفا داد و تصمیم گرفت در عرصه‌ای دیگر به انقلاب و مردم خدمت کند.

 

در اول مهر ۱۳۶۴ خدمت خود را در بنیاد شهید انقلاب اسلامی کاشمر آغاز کرد. او خدمت به خانواده‌های معظم شهدا را وظیفه‌ای ارزشمند و شرعی می‌دانست و تلاش می‌کرد در حد توان، بخشی از مشکلات و نیازهای خانواده‌های شهدا را برطرف کند.

 

تأکید حضرت امام خمینی(ره) بر تکریم و رسیدگی به خانواده‌های شهدا نیز در نگاه او اهمیت ویژه‌ای داشت و انگیزه‌ای برای ادامه این مسیر خدمت بود. 

 

شهید «حسن سبحانی» همچنان در بنیاد شهید مشغول خدمت بود تا اینکه در خردادماه سال ۱۳۶۵، برادر کوچک‌ترش «حسین» در جریان عملیات آزادسازی مهران به شهادت رسید و پیکر پاک برادرش به زادگاهشان منتقل و در همان‌جا به خاک سپرده شد.

 

شهادت برادر تأثیر عمیقی بر روح و زندگی او گذاشت. از آن پس، با توجه به اعتقادی که به دین اسلام و انقلاب داشت و همچنین تحت تأثیر فراق و شهادت برادرش، حال و هوای دیگری پیدا کرد.

 

 هشت ماه پس از شهادت برادرش، با وجود آنکه همچنان از عوارض و معلولیت ناشی از مجروحیت پا رنج می‌برد، بار دیگر عازم جبهه‌های نبرد شد.

 

این بار مقصد او شلمچه بود؛ جایی که سرانجام در چهارم بهمن ۱۳۶۵، در راه دفاع از اسلام و انقلاب به شهادت رسید.

 

زندگی شهید «حسن سبحانی» روایت مردی است که از کودکی با کار و تلاش خو گرفت، در بزرگسالی مسئولیت خانواده را برعهده گرفت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خدمت به مردم و خانواده‌های معظم شهدا را وظیفه خود دانست.

 

 او با وجود مجروحیت و آسیب جسمی، بار دیگر راهی جبهه شد و جان خود را در راه دفاع از ارزش‌هایی که به آن ایمان داشت، تقدیم کرد.

 

شهید «حسن سبحانی» در ۱۴ مرداد ۱۳۳۱ در روستای ایور چشم به جهان گشود و در یکم خرداد ۱۳۶۵ در شلمچه به فیض شهادت نائل آمد.

 

گفتنی است؛ استان خراسان رضوی با تقدیم ۱۷ هزار و 683 شهید، 60 هزار و 315 جانباز و سه هزار و 401 آزاده، هویت انقلابی خود را به نمایش گذاشته است. این عزیزان در راه حراست از کیان کشور و آرمان‌های انقلاب اسلامی جانفشانی و فداکاری کرده و به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران عزت بخشیده‌اند.

 

 انتهای پیام/